برای خیلی ها نخستین تصویر از افغانستان، جنگ، رنج، محرومیت و رنگ های گم شده است اما یاسمن ملک نصر، فیلم ساز و بازیگر درسال ۸۱ ، پس از سقوط طالبان به افغانستان سفر می کند و تصویر دیگری در افغانستان می بیند. تصویری از رنگ، امید و لبخند.
"افغانستان، حقیقت گم شده "حاصل ۴۸۳۰ کیلومتر سفر خانم "ملک نصر" به مناطق مختلف افغانستان در روزهایی است که تازه دولت جدید در افغانستان تشکیل شده بود و مردمی خسته از سالها جنگ، چشم امید به صلح و ثبات داشتند. این سفر از مرز ایران و افغانستان در دوغارون شروع و پس از گذشت از شهرهای هرات، قندهار، کابل، دره پنجشیر، بامیان، در مزارشریف به پایان می رسد. این فیلم شرح همین سفر است.اهمیت فیلم "افغانستان، حقیقت گم شده " در ثبت و گزارش روزهایی پر از امید، پس از سقوط طالبان درافغانستان است. فیلم تصویرهایی چشم نواز و کمتر دیده شده از افغانستان را ارائه می دهد. "افغانستان، حقیقت گم شده" سفرنامه ای تصویری است که فیلمساز در آن با نگاهی مثبت به مردم، جغرافیا، تاریخ و فرهنگ این ناحیه نگریسته است. از طرف دیگر، فیلمساز در برقراری ارتباط با موضوعی که درباره آن فیلم ساخته است، موفق به نظر می رسد. او در جای جای فیلم، بنا به نیاز حضور می یابد و ضمن ارائه گزارشی از وضعیت فعلی و گذشته، با زبانی همسان با مردم آنجا گفتگو می کند. گرچه خانم ملک نصر در اول، هدفش را از این سفر کشف ریشه های مشترک تاریخی و فرهنگی عنوان می کند ولی در آخر جز گزارشی البته چشم نواز و مثبت از این مسیر در یادها نمی ماند.
