فیلم مستند «صد سال تنهایی» به کارگردانی مهدی فارسی و تهیهکنندگی محمدعلی فارسی، مستندی دربارهی منطقه محروم بشاگرد و ناجی آن حاج عبدالله والی است.
محمدعلی فارسی دربارهی استفاده از عنوان کتاب مشهور گابریل گارسیا مارکز برای نامگذاری این مستند توضیح داد: این نام موقت است و امکان تغییر آن وجود دارد، اما دلیل استفاده از آن تنهایی مردم بشاگرد بود که طی صد سال به عنوان بیابان و منطقهای خالی از سکنه شناخته میشد و مردم آن با شهرهای دیگر در ارتباط نبوده و در تنهایی خود زندگی میکردند. به گفتهی وی، «صد سال تنهایی» یک پرتره از زندگی و مرگ حاج عبدالله والی است؛ کسی که به منجی بشاگرد شهرت دارد. حاج عبدالله والی در جریان مبارزات مردم ایران علیه حکومت پهلوی حضوری فعالانه داشت و در کنار آن به حمایت از بینوایان میپرداخت. ویپس از پیروزی انقلاب اسلامی به فعالیتهای مبارزاتی خود ادامه داد و در سال ۱۳۶۰ به اتفاق چند تن از همکاران طی مأموریتی از سوی نماینده ولی فقیه و سرپرستی کمیته امداد امام خمینی (ره) جهت فقرزدایی به هرمزگان رفت. در این سفر وی با منطقه محروم بشاگرد از توابع شهرستان میناب آشنا شد و آن را گزارش کرد. در سال ۱۳۶۱ طی حکمی رسمی برای محرومیتزدایی از منطقه بشاگرد از سوی نماینده ولی فقیه در کمیته امداد مأموریت پیدا کرد که به آن منطقه رفته و وضعیت منطقه را بهبود ببخشد. او حدود ۲۲ سال و با اجرای طرحهای گسترده عمرانی، مردم محروم بشاگرد را از فقر مطلق رهانید و چهره قبلی این منطقه را به کلی دگرگون کرد.
