برادران مِیزلز به دیدار ادیت بوویه بیلِ نزدیک به هشتادسال و دخترش، ادی، می‌روند. این مادر و دختر گوشه‌گیر، همراه گربه‌ها و راکون‌ها در عمارت رو به ویرانیِ گری گاردنز در ایست همپتون زندگی می‌کنند. ادیت زنی تند و بذله‌گوست؛ خواننده‌ای که ازدواج کرده و بعدها جدا شده و به محافل عالی جامعه تعلق داشته است. ادی پرحرف است و به قول خودش، با لباس‌های چسبان و دستمال‌هایی که دور سرش می‌پیچد، برای نبرد آماده می‌شود. از حرف‌هایشان چنین برمی‌آید که ادی بیست‌وچهار سال پیش به خانه برگشته تا مادرش از او مراقبت کند، نه اینکه خودش مراقب مادرش باشد. این دو زن رو به دوربین حرف می‌زنند، میان صحبت‌های هم می‌پرند و از زمان حال به رویدادهای سال‌های دور می‌روند. آن‌ها آدم‌هایی نامتعارف‌اند که در پسِ رفتاری زمخت، محبتی سرسختانه به یکدیگر دارند.
