مستند «بایکونور. زمین» به کارگردانی آندره آ سورینی، نگاهی شاعرانه و بصری به پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان می‌اندازد؛ اولین و بزرگ‌ترین پایگاه پرتاب فضایی جهان که در دهه ۱۹۵۰ توسط اتحاد جماهیر شوروی در بیابانی دورافتاده ساخته شد. این منطقه که زمانی بخشی از جاده ابریشم شمالی بود، به دلیل دوری از تمدن برای پرتاب موشک‌ها انتخاب شد. از همین‌جا اسپوتنیک، سگ لایکا و یوری گاگارین به فضا فرستاده شدند. فیلم تضاد میان فناوری پیشرفته فضایی و زندگی روزمره محلی را نشان می‌دهد: گاوها و شترها در خیابان‌های خلوت پرسه می‌زنند، ساختمان‌های متروکه دوران شوروی در کنار مجسمه‌ها و کلیساهای قدیمی قرار دارند، و مردم محلی در بار کارائوکه یا میان ویرانه‌ها زندگی می‌کنند. سورینی با تصاویر سورئال از استپ خشک و شبه‌سیاره‌ای قزاقستان، مرز میان زمین و فضا را محو می‌کند و پرسش‌هایی درباره آرمان‌های فراموش‌شده بشر و آینده زندگی روی این سیاره مطرح می‌سازد. مستند با نماهای طولانی از انتقال موشک به سکوی پرتاب و لحظه پرتاب به اوج می‌رسد.
