فیلم «روحت را روی دستت بگذار و راه برو» یک درام روانشناختی-رمانتیک عمیق و بسیار احساسی است که داستان زنی جوان و آسیبدیده از گذشتهای پر از از دست دادن و خیانت را روایت میکند. او در زندگی روزمرهاش با دیوارهای عاطفی بزرگی که دور خودش کشیده، دست و پنجه نرم میکند تا زمانی که با مردی روبهرو میشود که به او پیشنهاد میدهد: «روحت را روی دستت بگذار و راه برو» — یعنی بدون ترس، بدون ماسک و بدون دفاع، خود واقعیاش را نشان دهد. این جمله به تدریج به یک سفر درونی و بیرونی تبدیل میشود؛ سفری پر از مواجهه با زخمهای قدیمی، بخشش خود و دیگران، و کشف دوباره عشق و زندگی. فیلم با تصاویر شاعرانه، موسیقی متن تأثیرگذار و بازیهای بسیار احساسی بازیگران اصلی، به کاوشی لطیف از آسیبپذیری، شجاعت عاطفی و معنای واقعی آزادی در روابط میپردازد. منتقدان برای روایت شاعرانه و بدون اغراق، عمق روانشناختی شخصیتها، لحظات بسیار انسانی و پایانبندی امیدوارکننده و واقعی تحسین کردهاند و آن را به عنوان یکی از زیباترین و تأثیرگذارترین درامهای عاطفی سال توصیف کردهاند که با لحظات عمیق، سکوتهای معنادار و حس آزادی درونی، بیننده را با تأمل، اشک و امید همراه میکند.
