مستند «سواران آزادی» داستان واقعی گروهی از فعالان حقوق مدنی آمریکایی (سیاه و سفید) را در سال ۱۹۶۱ روایت میکند که با اتوبوسهای بین ایالتی به جنوب آمریکا سفر کردند تا قوانین جداسازی نژادی در ایستگاههای اتوبوس را به چالش بکشند؛ این سفر با خشونت شدید از سوی سفیدپوستان افراطی، آتشزدن اتوبوس و حملات پلیس روبهرو شد، اما مقاومت غیرخشونتآمیز سواران آزادی، توجه ملی را جلب کرد و به پایان جداسازی در حملونقل عمومی کمک کرد. منتقدان برای روایت قدرتمند، مصاحبههای صمیمی با سواران زندهمانده، تصاویر آرشیوی خیرهکننده و کاوش عمیق جنبش حقوق مدنی تحسین کردهاند و آن را به عنوان یک مستند الهامبخش و ضروری توصیف کردهاند که با داستانسرایی احساسی و درسهای تاریخی، حس شجاعت و امید را به شیوهای نو و دلنشین منتقل میکند.
