سریال مستند «بیمار صفر مرگ سیاه» با استفاده از تحلیل DNA جدید، ریشههای طاعون ۱۴ قرن را به قربانیان اولیه در قرقیزستان (۱۳۳۸-۱۳۳۹) ردیابی میکند و از دشتهای بادخیز آسیای مرکزی تا شهرهای ویرانشده اروپا، مسیر مرگ و تحول را دنبال میکند؛ این دو قسمت با مصاحبههای دانشمندان مانند فیلیپ اسلاوین و یوهانس کراوس، تصاویر آرشیوی و بازسازیهای سینمایی، به کاوش در چگونگی بازسازی جامعه، اقتصاد و باورها توسط طاعون میپردازد و نقش آن در رنسانس، اصلاحات و روشنگری را برجسته میکند. منتقدان آن را به عنوان اثری پیشگامانه و جذاب تحسین کردهاند که با دسترسی انحصاری به تحقیقات DNA، رازهای طاعون را بدون درام بیش از حد آشکار میکند، هرچند برخی از ریتم کند و تمرکز بیش بر جنبههای علمی، آن را کمی خشک و فاقد عمق انسانی میدانند.
