این مستند به بررسی تاثیرات احداثی سدی در منطقه خوزستان و زیر آب رفتن چند روستا و آبادی میپردازد. در یکی از این آبادیها امامزادهای وجود دارد که برای مردم منطقه بسیار مورد احترام و توجه است.
'چه سرسبز بود دره ما' یک مستند درخشان و بهیادماندنی است. فیلمی شاعرانه، چند لایه، عمیق و بسیار هوشمندانه با جذابیت بصری و صوتی ظریف و بسیار که در آن صدا و تدوین کارکرد خیلی خلاقانهای دارند. با یک ریتم خوب و موجز و بدون پرگویی. این فیلم در بیستوهفتمین جشنواره فیلم فجر موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین مستند و در فستیوال حقوق بشر آرژانتین موفق به دریافت جایزه بهترین مستند کوتاه شده است. فیلم تولیدش سه سال طول کشیده است و در فاصله سال های ۸۴ تا ۸۷ انجام شده است.ترک خانه و دیار همیشه سخت است، بهخصوص وقتی این کوچ اجباری باشد و این دوری از روی ناچاری. در دهه هفتاد و هشتاد شمسی در ایران سدسازی برای کمک به صنعت و کشاورزی مناطق مختلف رونق داشت، اما آبگیری این سدها میتوانست درعین حال بلای جان روستاهای کوچک حاشیه سدها شود. چنین اتفاقی معمولا به مذاق روستانشینانی که مجبور به ترک دیار خود میشوند، خوش نمیآید. مستند 'چه سرسبز بود دره ما' حکایت همین گروه از مردم است. آنها که برای نجات از زیر آب رفتن زندگیشان دل به امید معجزه امامزاده محل بستهاند. ماجرا در نزدیکی شهرستان ایذه در خوزستان رخ میدهد و حکایت یک روستا از ۶۳ روستایی است که در معرض خطر زیرآب رفتن قرار داشتهاند.
