مرثیه گمشده (The Lost Requiem) عنوان فیلمی ۵۹ دقیقهای مستندی ساخته خسرو سینایی محصول سال ۱۳۶۲ ایران است. این فیلم دربارهٔ مهاجرت لهستانیها به ایران در طی سالهای جنگ جهانی دوم در سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ است؛ که ساخت آن به دلیل مشکلات، ۱۳ سال طول کشیدهاست. بنا بر برخی اسناد، تعداد مهاجران حدود ۳۰۰ هزار نفر بودهاست.
«مرثیه گمشده» به کارگردانی خسرو سینایی سال ۶۲ ساخته شد و روایت زندگی هزاران لهستانی است که در سالهای جنگ جهانی دوم به ایران پناهنده شدند. این فیلم، قصه مهاجرت لهستانی ها را از میان عکسهای به جا مانده از آن دوره (۱۳۲۰ و ۱۳۳۲) و در گفت و گو با افرادی که آن دوره را به خاطر دارند واکاوی کرده است. یکی از مصاحبه شوندههای «مرثیه گمشده» آنا بورکوفسکا است که برادرش را در اردوگاههای سیبری از دست میدهد و پس از مهاجرت در تهران با مردی ایرانی ازدواج کرده و برای همیشه در این کشور میماند. سینایی برای ساخت این مستند از رئیس جمهوری لهستان نشان ویژه این کشور را دریافت کرده است. سینایی فارغالتحصیل کارگردانی و فیلمنامهنویسی از آکادمی هنرهای نمایشی و رشته تئوری موسیقی از کنسرواتوار وین بود. او از سال ۱۳۴۶ در وزارت فرهنگ و هنر و از سال ۱۳۵۲ در تلویزیون ایران شروع به کار کرد. او فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۵۸ با کارگردانی فیلم زنده باد ... آغاز کرد. او افزون بر نویسندگی و کارگردانی، ساخت موسیقی و تدوین برخی از آثارش را نیز بر عهده داشته است. او در سال ۱۳۸۴ فیلم کوتاه «فرش، اسب، ترکمن» از مجموعه فرش ایرانی را کارگردانی کرد. از جمله آثار این هنرمند میتوان به «جزیره رنگین»، «کویر خون»، «مثل یک قصه»، «گفتگو با سایه»، «فرش»، «عروس آتش»، «کوچه پاییز»، «در کوچههای عشق»، «یار در خانه»، «هیولای درون»، «زنده باد ...» و تهران امروز اشاره کرد. خسرو سینایی مرداد ۱۳۹۹ به دلیل ابتلا به بیماری کرونا درگذشت.
