در دهه هفتاد، سینما همان روند که دهه قبل طی کرد؛ طوری که فیلم ها به سمت سیاست های خاصی سوق داده می شدند و این قالبی ساختن برای سینما ضرر به حساب می آید. تا اینکه در اواسط دهه هفتاد، بغض سینمای ایران ترکید و جریانی در آن راه افتاد که سیاسی به نظر آمد.
