موضوع فیلم «زنجموره» تلاش سه زن برای حمایت از حیوانات است. یکی از این بانوان پناهگاهی ایجاد کرده و با عقیم کردن سگهای ولگرد آنها را در پناهگاه نگه می دارد و دیگری خانمی است که به شدت مخالف عقیم کردن سگها و نگهداری آنها در پناهگاه است و سومی نیز با ولگردی سگها به دلیل تعصب به روستایش مخالف است.
بعضی انسانها که خودشان را اشرف مخلوقات میپندارند و به حکم آن خود را دارای عقل بیشتری میدانند، خود را محق میدانند که برای مخلوقات دیگر تصمیم بگیرند. آنها را میکشند، مقطوعالنسل میکنند و یا برای گریز از تنهایی خودشان آنها را به خانههای خودشان میآورند و با خودشان همراه میکنند. گاهی هم بر اساس علاقهشان یک حیوان خانگی بیکَسوکار را میآورند تا از او حمایت کنند و زیر بالوپَرَش را بگیرند. کار کدام اینها درست است؟ کشتن؟ مقطوعالنسل کردن،حمایت خانگی یا آزاد گذاشتنشان در طبیعت؟ فیلم 'زنجموره'ساخته محمدحسن دامنزن نگاهی به این وضعیت است. فیلمهای آقای دامنزن همواره با محدودیتهایی برای نمایش در ایران روبرو بودهاند، از جمله همین فیلم که با سانسور در ایران به نمایش درآمده است.'زنجموره' تصویری از مسائل یک جامعه در قالب به تصویر کشیدن سه نوع تلاش و نگاه متفاوت از سه زن علاقهمند به حفاظت و حمایت از حیوانات در سه نقطه جغرافیایی متفاوت در ایران است: روستایی در شیروان، پناهگاهی در تهران و مهرشهر کرج. این فیلم همینطور به تقابل این تلاشها و نگاهها با زبان قدرت یعنی تفنگ و گلوله سخن میگوید و این سوال را پیش روی مخاطب میگذارد که: آیا این راه حل مناسب است؟
