مرد سلولوئیدی» ادای احترامی است به پی. کی. نایر، پیشگام آرشیو فیلم هند. شیفتگی نایر به سینما از کودکی آغاز شد. او ته‌ماندهٔ بلیت‌ها، کارت‌های تبلیغاتی سینما و حتی برگه‌های دستگاه‌های وزن‌کشی را که عکس ستاره‌های آن روزگار رویشان بود جمع می‌کرد؛ و سرانجام به جمع‌آوری حلقه‌های فیلم روی آورد. او بزرگ شد و به گردآورنده‌ای بزرگ بدل گشت؛ آرشیو ملی فیلم هند نیز از دل همین علاقه شکل گرفت. نایر در کشوری که نگهداری و آرشیو آثار سینمایی کم‌اهمیت شمرده می‌شد، آرشیو را حلقه‌به‌حلقه بنا کرد. به لطف او، آرشیو هنوز ۹ فیلم ارزشمند از میان حدود ۱۳۳۸ فیلم صامت ساخته‌شده در هند را در اختیار دارد و امروزه دایی‌صاحب فالکه، پدر سینمای هند، جایگاهی در تاریخ دارد. حافظهٔ دانشنامه‌ای او دربارهٔ فیلم‌ها افسانه‌ای بود؛ می‌توانست دقیقاً بگوید صحنه‌ای مشخص در کدام حلقهٔ یک فیلم قرار دارد. او بر نسل‌های مختلف فیلم‌سازان تأثیر گذاشت، به‌ویژه بر فیلم‌سازان موج نوی هند، از جمله مانی کائول، کومار شاهانی، آدور گوپالاکریشنان و جان آبراهام. هم‌زمان با روایت نایر، تاریخ سینمای هند پیش چشممان گشوده می‌شود و در کنار آن، از دست رفتن غم‌انگیز این میراث سینمایی را می‌بینیم. اینکه هند اصلاً میراثی سینمایی دارد، دستاوردی است که یک‌تنه به همت این مرد حاصل شده است.
