در اواخر دههٔ هفتاد، میان مزارع گندم، کابوی‌ها و خودروها، چهار جوان نامتعارفِ عینکی در کانزاس ــ بیل گافریر، برنت گیسمن، جان نیکولز و ران کلاوس ــ سازهایشان را برداشتند و موجی از راک‌اند‌رولِ پرشور و پرطراوت به راه انداختند؛ موسیقی‌ای هوشمندانه و گیرا، هم‌تراز با آنچه از سواحل آمریکا می‌آمد. آن‌ها شیفتهٔ گروه استوجز بودند و با دیدن ورود سک‌پستولز به دشت‌های بزرگ، آتشی از شورِ خودساخته در وجودشان شعله‌ور شد. اعضای گروه امبارسمنت در ویچیتا و اطراف آن مهمانی‌های پرهیاهو برپا کردند و جمعی از دوستداران موسیقی آلترناتیو را به دنیای زیرزمینی و نامتعارف خود کشاندند. آن‌ها در شیکاگو، واشینگتن و نیویورک اجرا کردند و توجه چهره‌هایی چون آلن گینزبرگ، جان کیل و جاناتان دمی را جلب کردند؛ اما استقلال‌طلبی و سر باز زدنشان از سازش، میان اعضا تنش ایجاد کرد و مانع موفقیت جریان اصلی شد. این مستند با گفت‌وگوهای تازه، تصاویر بازسازی‌شدهٔ کنسرت‌ها و حضور طرفدارانی چون ایوان داندو، فردی جانستون، گرانت هارت و توماس فرانک، داستان ظهور ناگهانی امبارسمنت را روایت می‌کند؛ گروهی که به افسانه‌ای پست‌پانک بدل شد و نزدیک بود به فراموشی سپرده شود.
