این فیلمِ گردآوری‌شده با هدف زنده‌کردن حس نوستالژیِ تجربه‌های سرگرمی مشترک نسل نخستِ بیبی‌بومرها ساخته شده است. «جشن فیلم‌ها» بخش‌هایی از برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های درجه‌دوِ دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ را کنار آگهی‌های بازرگانی، کلیپ‌های موسیقی، فیلم‌های خبری، صحنه‌های حذف‌شده و اشتباهات فیلم‌برداری، فیلم‌های کوتاه طنزآمیز و آثار تبلیغاتی و دولتی قرار می‌دهد. حاصل، چیزی شبیه یک شنبهٔ آرامِ کانال‌گردی یا تماشای چند فیلم پشت‌سرهم در سینماست. فیلم عمدتاً بر بخش‌های بلندِ «حملهٔ زن پنجاه‌پایی» (۱۹۵۸) و «دیوانهٔ سرعت» (۱۹۵۹) استوار است؛ اما هرچه پیش می‌رود، بخش‌هایی از حدود دوازده فیلم و برنامهٔ دیگر بیشتر میان آن‌ها قرار می‌گیرند و داستانی گسسته می‌سازند که در آن هیولاها و تهدیدهای گوناگون اجتماعی انگار هم‌زمان به شهرها و شهرک‌های مختلف آمریکا هجوم می‌آورند. گاهی نیز این محور اصلی با وقفه‌های تبلیغاتی و بخش‌های جانبی دیگری قطع می‌شود.
